بیایید یک چیز را رک و راست بگوییم: PMDD همان PMS نیست. در حالی که بسیاری از افراد در روزهای قبل از پریود خود سندرم پیش از قاعدگی (PMS) را تجربه میکنند، اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی (PMDD) یک بیماری بسیار شدیدتر است که بر سلامت جسمی و روانی تأثیر میگذارد و شایسته شناخت و حمایت مناسب است.
با وجود اینکه PMDD تا 10٪ از افراد در دوران قاعدگی را تحت تأثیر قرار میدهد، هنوز هم به طور گسترده اشتباه درک میشود. در اینجا راهنمای شما در مورد PMDD، تفاوت آن با PMS و نحوه مدیریت علائم آن با دلسوزی و مراقبت آمده است.
اختلال پیش از قاعدگی (PMDD) چیست؟
اختلال ملال پیش از قاعدگی (PMDD) یک اختلال خلقی مزمن و مرتبط با هورمون است که در فاز لوتئال چرخه قاعدگی، معمولاً یک یا دو هفته قبل از شروع پریود، رخ میدهد. برخلاف PMS، PMDD میتواند علائم عاطفی و جسمی ناتوانکنندهای ایجاد کند که در زندگی روزمره، روابط و سلامت روان اختلال ایجاد میکند. این فقط کمی احساس کسالت قبل از پریود نیست. PMDD میتواند کار کردن، معاشرت یا حتی بلند شدن از رختخواب را دشوار کند. به همین دلیل است که آگاهی، تشخیص و حمایت بسیار حیاتی هستند.
چه چیزی باعث PMDD میشود؟
PMDD به عنوان یک اختلال غدد درون ریز طبقه بندی می شود، به این معنی که ریشه در نوسانات هورمونی دارد. در حالی که علت دقیق آن هنوز در دست بررسی است، اکثر متخصصان بر این باورند که PMDD با حساسیت بیش از حد به تغییرات هورمونی طبیعی، به ویژه افت استروژن و سروتونین پس از تخمک گذاری مرتبط است.
برخی مطالعات نشان میدهند که ژنتیک، تروما یا استرس مزمن نیز ممکن است در ایجاد PMDD نقش داشته باشند. اما حقیقت این است که ما هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری داریم و به همین دلیل است که گفتگوهای آزاد و تحقیقات مداوم بسیار مهم هستند.
علائم PMDD: عاطفی، جسمی و رفتاری
علائم PMDD از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اما معمولاً شدید، دورهای و مختلکننده هستند. در اینجا به تفکیک علائم رایج آمده است:
علائم عاطفی
- نوسانات شدید خلقی؛
- تحریکپذیری یا خشم؛
- اضطراب و پریشانی؛
- افسردگی؛
- افکار یا ایدههای خودکشی.
علائم فیزیکی
- حساسیت به لمس پستان؛
- سردرد یا میگرن؛
- درد عضلات و مفاصل؛
- خستگی و بیحالی؛
- گرفتگی و نفخ؛
- موارد وحشت زدگی.
علائم رفتاری
- هوسهای غذایی یا پرخوری عصبی؛
- کنارهگیری از روابط یا سرگرمیها؛
- اختلالات خواب؛
- مشکل در تمرکز.
اگر فکر میکنید ممکن است PMDD داشته باشید، چند کار وجود دارد که میتوانید انجام دهید تا به شما در درک بهتر علائمتان کمک کند و هنگام مراجعه به پزشک از خودتان دفاع کنید.
همچنین توجه داشته باشید: علائم PMDD معمولاً فقط در فاز لوتئال چرخه شما ظاهر میشوند - این زمان بین تخمکگذاری و پریود شماست. اگر در تمام طول ماه این احساس را دارید، میتواند به یک وضعیت سلامت روان متفاوت اشاره داشته باشد. در این صورت، صحبت با یک ارائه دهنده خدمات درمانی که میتواند به شما در کشف آنچه واقعاً در حال رخ دادن است کمک کند و شما را به سمت حمایت مناسب راهنمایی کند، مهم است.
PMDD چگونه تشخیص داده میشود؟
تشخیص میتواند چالشبرانگیز باشد. PMDD هنوز به خوبی شناخته نشده است و بسیاری از افراد نادیده گرفته میشوند یا به اشتباه تشخیص داده میشوند، به خصوص زمانی که علائم مرتبط با پریود طبیعی یا کماهمیت جلوه داده میشوند.
در اینجا نحوه دفاع از خود آورده شده است:
چرخه خود را پیگیری کنید
علائم خود را حداقل برای سه دوره متوالی به طور دقیق ثبت کنید. از یک برنامه ردیابی دوره یا یک دفترچه یادداشت برای ثبت تغییرات عاطفی، جسمی و رفتاری استفاده کنید.
منابع خود را به قرار ملاقات خود بیاورید
دستورالعملهای PMDD را از منابع معتبر مانند موارد زیر چاپ یا نشانهگذاری کنید:
- موسسه ملی تعالی سلامت و مراقبت (NICE)؛
- انجمن ملی سندرم پیش از قاعدگی (NAPS)؛
- کالج سلطنتی متخصصان زنان و زایمان (RCOG).
درخواست ارجاع دهید
درخواست ارجاع به متخصص زنان یا متخصص سلامت روان آشنا با PMDD را داشته باشید. آنها ممکن است گزینههای حمایتی و درمانی دقیقتری ارائه دهند.
مدیریت PMDD: استراتژیهای پشتیبانی جامع
اگرچه PMDD در حال حاضر درمانی ندارد، بسیاری از افراد از طریق ترکیبی از درمانهای پزشکی، تنظیم سبک زندگی و مراقبت از خود، تسکین مییابند. در اینجا چند روش جامع برای حمایت از سلامت روان شما در طول چرخه قاعدگیتان آورده شده است:
چرخه خود را بشناسید
درک فاز لوتئال میتواند به شما در برنامهریزی از قبل کمک کند. اگر میدانید که این زمان، زمان کمبود انرژی یا حساسیت عاطفی است، از تعهدات پراسترس خودداری کنید و به جای آن، فعالیتهای ملایم و حمایتی مانند شبهای دنج یا ملاقاتهای بیسروصدا با دوستان مورد اعتماد را برنامهریزی کنید.
استراحت را در اولویت قرار دهید
PMDD میتواند خواب را مختل کند، بنابراین به خودتان اجازه استراحت بدهید. چرت بزنید، زود به رختخواب بروید و در صورت نیاز، صبحهای آرامی داشته باشید. تمرینهایی مانند مدیتیشن، تنفس عمیق یا یوگای ملایم نیز میتوانند به تنظیم سیستم عصبی شما کمک کنند.
بدن خود را تغذیه کنید
با غذاهای غنی از مواد مغذی، خلق و خو و انرژی خود را تقویت کنید. روی موارد زیر تمرکز کنید:
- اسیدهای چرب امگا ۳ و امگا ۶ (مثلاً ماهی سالمون، تخم کتان، گردو)؛
- وعدههای غذایی کمقند برای تثبیت قند خون؛
- غلات کامل، سبزیجات برگدار و غذاهای غنی از منیزیم.
حرکت نیز میتواند کمک کند. حتی یک پیادهروی کوتاه یا یک جلسه حرکات کششی میتواند سروتونین را افزایش داده و تنش را کاهش دهد.
PMDD واقعی است. دردناک است. و اغلب نامرئی است. اما با آگاهی، همدلی و ابزار مناسب، افرادی که قاعدگی دارند میتوانند در مسیر خود احساس قدرت و حمایت بیشتری کنند.
این مقاله فقط برای اهداف آموزشی در نظر گرفته شده است و نباید به عنوان یک تشخیص پزشکی در نظر گرفته شود. PMDD یک بیماری پیچیده است که نیاز به ارزیابی حرفهای دارد. اگر علائمی را که در اینجا شرح داده شده است، تجربه میکنید، لطفاً برای دریافت مراقبتهای شخصی و تشخیص دقیق، با یک ارائه دهنده خدمات درمانی واجد شرایط مشورت کنید.
عکس: با حسن نیت از پینترست
