قدرت دوره: بی‌خانمانی و دوره‌های قاعدگی در استرالیا

عکس از بنیاد ویفرر، عکس از جاش تلس.

اگر سری مقالات وبلاگ #PeriodPower ما را دنبال کرده باشید، شاید متوجه شده باشید که ما در این مطلب به بررسی این موضوع پرداخته‌ایم که چرا پریود در جامعه، نه فقط در کشورهای در حال توسعه، بلکه درست در جلوی در خانه ما نیز، قدرتمند است .

از دخترانی که از مدرسه محروم می‌شوند گرفته تا تحقیر پریود از طریق رسانه‌ها ، ما هنوز راه درازی برای برابری در قاعدگی در پیش داریم! به همین دلیل است که امسال همه ما در مورد #قدرت_پریود صحبت می‌کنیم.

تاکنون در مورد چگونگی تأثیر نگرش‌ها نسبت به پریود در جنبه‌های مختلف زندگی از جمله محل کار بر افراد و آنچه می‌توانید برای حمایت از جنبش #PeriodPower انجام دهید صحبت کرده‌ایم . موضوع امروز به تابوی دیگری می‌پردازد که اغلب سعی در نادیده گرفتن آن داریم - بی‌خانمانی. بی‌خانمانی چگونه بر پریود آنها تأثیر می‌گذارد؟ بیایید عمیق‌تر شویم.

بی‌خانمانی در استرالیا

طبق گزارش بی‌خانمانی استرالیا که از داده‌های سرشماری سال ۲۰۱۱ استفاده کرده است، تقریباً ۱۰۵۰۰۰ نفر، یا از هر ۲۰۰ استرالیایی، یک نفر بی‌خانمان است. ۴۴ درصد از این افراد زن هستند.

اگر حساب کنید، می‌بینید که تعداد زیادی از افرادی که امشب در خانه می‌خوابند، به محصولات بهداشتی ایمن و تمیز برای قاعدگی، حمام و سایر نیازهای اساسی دسترسی ندارند.

چرا؟ خب، این سوال قرن است.

چگونه زنان خیابانی با پریود خود کنار می‌آیند

سختی‌هایی که افراد بی‌خانمان متحمل می‌شوند غیرقابل تصور است، و چه پریود شوند و چه نشوند، بی‌خانمان بودن موضوع تابو دیگری است که بسیاری از ما هرگز در مورد آن صحبت نمی‌کنیم. هر ماه، حدود یک هفته، افراد بی‌خانمان با مشکل خرج کردن پول کمی که دارند برای یک وعده غذایی یا خرید یک جعبه تامپون یا پد مواجه هستند. فراموش نکنیم که محصولات یکبار مصرف قاعدگی هر ماه چقدر می‌توانند گران باشند.

در استرالیا، یک فرد به طور متوسط ​​در طول عمر خود ۵۶۰۰ دلار برای پریود خود هزینه می‌کند . این رقم با احتساب مسکن یا خرید لباس زیر جدید به دلیل ریختن ادرار، حدود ۱۹۰۰۰ دلار می‌شود.

حالا تصور کنید که پول کافی برای تهیه مواد غذایی اولیه ندارید. جای تعجب نیست که در استرالیا، حتی خانواده‌هایی که بی‌خانمان محسوب نمی‌شوند، برای تهیه محصولات اولیه دوران قاعدگی، بیشتر و بیشتر به بانک‌های غذا متکی می‌شوند.

زنان بی‌خانمان و مردان ترنس به روش‌های بسیار متفاوتی با پریود خود کنار می‌آیند. از جوراب، کیسه‌های پلاستیکی و دستمال گرفته تا پارچه‌های کهنه، پیراهن و پنبه ، این افراد بی‌خانمان در معرض خطر سندرم شوک سمی و سایر مشکلات مرتبط با سلامت هستند. این نه تنها یک مشکل بهداشتی است، بلکه یک مشکل سلامتی نیز هست.

با این حساب، بیایید این را در ذهنمان حک کنیم: محصولات قاعدگی یک کالای لوکس نیستند، بلکه یک ضرورت هستند و همه باید بتوانند به آنها دسترسی داشته باشند.

بی‌خانمانی و تابوی قاعدگی

بیایید واقع‌بین باشیم، هنوز افراد زیادی هستند که دوست ندارند در مورد قاعدگی صحبت کنند. چه آن دوستی باشید که کلاه #PussyPower را به سر می‌گذارد، چه آشکارا در مورد پریود صحبت کنید، احتمالاً افرادی را می‌شناسید که کاملاً از این موضوع اجتناب می‌کنند. این موضوع همچنین بر بی‌خانمانی تأثیر می‌گذارد، زیرا بسیاری از مردم و اهداکنندگان از نیازهای گسترده محصولات قاعدگی آگاه نیستند ، زیرا این چیزی نیست که در مورد آن آموزش دیده باشند. بنابراین این نه تنها یک مسئله بی‌خانمان‌ها است، بلکه یک مسئله اجتماعی است! وبلاگ #PeriodPower ما را در مورد نحوه صحبت کردن و شکستن تابوی پریود و آموزش دوستان خود بخوانید .

چه کاری از دست شما برمی‌آید؟

آنچه را که می‌بینید نادیده نگیرید. راحت می‌توان از کنار یک فرد بی‌خانمان رد شد و وانمود کرد که وجود ندارد، اما هر کسی داستانی دارد. شاید در گوشه و کنار مغازه‌ای باشد که محصولات قاعدگی می‌فروشد؟ از آنها بپرسید که آیا یک جعبه تامپون یا پد می‌خواهند! این یک حرکت ساده است که خجالت و درد آنها را برای آن یک هفته‌ای که نمی‌توانید عملکرد بدن خود را کنترل کنید، تسکین می‌دهد.

شما همچنین می‌توانید محصولات قاعدگی را به Share The Dignity ، موسسه خیریه‌ای که به زنان بی‌خانمان و قربانیان خشونت خانگی کمک‌های واقعی و عملی می‌کند، اهدا کنید. یا می‌توانید به بانک غذای محلی، ارتش نجات یا موسسه خیریه محلی خود برای بی‌خانمان‌ها کمک مالی کنید.